Ερευνητικές περιοχές

Στόχος της αισθητικής αγωγής είναι η ενί­σχυση της ικανότητας των ανθρώπων να συλλαμβάνουν νοήματα που παρέχονται σ’ αυτούς μέσα από διάφορες εκφραστικές μορφές· να κατανοούν δηλαδή και να ανταποκρίνονται σε πλήρεις νοήματος μορφές. Δυνητικά το κάθε τι στον κόσμο θα μπορούσε να θεωρηθεί ως παραγωγός τέτοιου είδους νοημάτων, ως περίπτωση δη­λαδή πλήρους νοήματος μορφής, ή, με άλλα λόγια ως κάτι που μπορεί να βιωθεί αισθητικά. Οι τέχνες, ωστόσο, είναι ακριβώς αυτές οι εμπρόθετες δραστηριότητες δημιουργίας μορφών που καθιστούν φανερά τέτοια νοήματα. Κατά συνέπεια, η διδασκαλία των τεχνών είναι ο δρόμος που ακολουθεί η αισθητική αγωγή προκειμένου να εκπληρώσει το στόχο της.

Ένα περιεκτικό πρόγραμμα διδασκαλίας των τεχνών είναι αυτό που μπορεί πληρέ­στερα να εξυπη­ρετήσει τους στόχους της αισθητικής αγωγής: οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποί­ους λειτουργεί κάθε τέχνη αποσαφηνίζονται και προβάλ­λονται, η μοναδικότητα της κάθε τέχνης αναδεικνύεται, ενώ ταυτοχρόνως, και με όχημα τους ποικίλους τρό­πους μέσω των οποίων οι διάφορες τέχνες κα­λούν στην κατανόηση των δικών τους ξε­χωριστών αισθητικών συλλήψεων των πραγμάτων, ασκείται η ικανότητα ολο­κληρωμένων αισθητικών αποκρίσεων και προβάλλεται ο σύνθετος (βιωματικός-συγκινησιακός όσο και γνωστικός) χαρακτήρας της αισθητικής εμπειρίας.

 

Η ανθρωπολογική προσέγγιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μελετηθούν ολιστικά θεσμοθετημένες εκπαιδευτικές πράξεις. Επιπροσθέτως, αν θεωρήσουμε ότι πολιτισμικές τάσεις, έθιμα, τρόποι ζωής, κοσμοθεωρίες εκπαιδεύουν τους εμπλεκόμενους στις συνθήκες που δημιουργούν, η ανθρωπολογική οπτική βοηθά στην κατανόηση του πολιτισμικού περιβάλλοντος που διαμορφώνεται.

Η Διά Βίου Εκπαίδευση παραπέμπει σε μια ολιστική προσέγγιση του συνόλου των μαθησιακών και εκπαιδευτικών δραστηριοτήτων με γνώμονα τη συγκρότησή τους σε ένα ενιαίο σύνολο, σε ένα συνεχές στον χώρο και τον χρόνο. Η σύγχρονη ερευνητική ατζέντα της διά βίου εκπαίδευσης περιλαμβάνει ζητήματα όπως η συνεχής αναδιαμόρφωση του ανθρώπου μέσω της μάθησης και της εκπαίδευσης, οι διεργασίες μετασχηματισμού αντιλήψεων και πεποιθήσεων, η συσχέτιση των επιμέρους υποσυστημάτων τυπικής, μη τυπικής και άτυπης εκπαίδευσης, καθώς επίσης και οι προϋποθέσεις συμμετοχής του πολίτη σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες.

Στο πλαίσιο της Προσχολικής Παιδαγωγικής μελετώνται οι παράγοντες που διευκολύνουν και ενισχύουν τη διδασκαλία και μάθηση των μικρών παιδιών τα οποία διαμορφώνουν ιδέες, στάσεις και πρακτικές για τον κόσμο στον οποίο ζουν και αναπτύσσουν τη δραστηριότητά τους, έναν κόσμο που μεταβάλλεται συνεχώς και οι συνέπειες αυτών των μεταβολών επηρεάζουν τη ζωή μικρών και μεγάλων. Επίσης, εξετάζονται οι προσεγγίσεις που αξιοποιούνται για την ενίσχυση της ολόπλευρης ανάπτυξης του μικρού παιδιού, η ανάπτυξη ή αναμόρφωση ποιοτικών Προγραμμάτων Σπουδών και παράλληλα μελετώνται ζητήματα της εκπαίδευσης των εκπαιδευτικών προσχολικής ηλικίας με στόχο την οργάνωση δημιουργικών περιβαλλόντων μάθησης. 

Kάθε πολιτισμός και κοινωνία αναπτύσσει τις δικές του σωματικές πρακτικές, οι οποίες συνοδεύουν τόσο την καθημερινή ζωή των ανθρώπων όσο και τις τελετουργίες τους, συνθέτουν την ιστορία τους, καθορίζουν την αντίληψη του κόσμου και του «είναι» τους, προσδιορίζουν την ταυτότητά τους και συμβάλλουν ενεργά στην αγωγή και την εκπαίδευσή τους. Σωματικές πρακτικές συναντάμε στα λαϊκά πανηγύρια, στους παραδοσιακούς εορτασμούς και στα φεστιβάλ, ενώ άλλες σωματικές πρακτικές είναι οι χοροί, τα δρώμενα, τα παιχνίδια, οι διάφορες μορφές αθλητισμού και άσκησης του σώματος, η διακόσμηση των σωμάτων, το καρναβάλι, οι υπαίθριες δραστηριότητες και άλλες πολλές.

4

Δημοσιεύσεις

3

Εκδηλώσεις

2

Επιμόρφωση

1

Προγράμματα